welkom in zaxo

  pradelal

 

Ik ben altijd Kurd

Of ik vluchteling ben of thuis
In het Arabische gebied
In Perzië of in Rom (1)
Ik ben een Kurd.

Voor de Kurden en voor Kurdistan
ben ik bereid mijn leven te geven.

Ik leef als een Kurd.
Ik sterf als een Kurd.

In mijn graf antwoord ik in het Kurdisch. (2)
Ook in het leven na de dood blijf ik een Kurd
en voor de Kurden zal ik ook daar weer strijden.

 

 

KURDISTAN 4 EVER

 

 

Wat is er nou!

Wat is er nou!
ben je diep verdrietig
zijn je kinderen je weer afgenomen

laat maar mama!
wees niet zo verdrietig
op een dag vertrekken zij
die barbaarse doodmachines

dan is dit land vrij
en komen ze als bloemen terug

 

 

Metalen doodsvogels

Ik observeer het uitgelaten spel van vlinders
in de vluchtige wind
Ik speur het op mijn huid, in mijn haren
En ik hoor heel dichtbij het onophoudelijke schieten

Wakend met het geweer in mijn hand
draait alles af zoals in een film
voor mijn ogen.

De aarde verspreidt een aangename geur
Ik hoor de kalme adem van mijn vriend
die naast mij slaapt
en wacht op de toekomst.

Het lawaai van metalen doodsvogels,
verlicht de hemel boven mij
Ik zie een zwaluw
die zich even naast me
op de tak van een boom vlijt.
Zware wapens spuwen bloed
achter de hemel.

 

 

Newroz-tijd

De vlam is de vlag tegen hopeloosheid
Tegen onderdrukking en duisternis
Bergen zonder sneeuw, zonder lied en licht
zijn het graf van de donkere tijd

Daarom brandt vuur sinds Zoroaster
Sinds de overwinning van de smid Kawa
Het is nieuwjaarsdag en het begin van de lente
en het brengt de mensen nieuwe hoop

De vlam brandt
Op onze bergen in de nacht
Het vuur brandt
in onze harten brandt de vrijheid

De vlam brengt de warmte
Verdwenen is de ijzige kou
Onderdrukking is nu ten einde
door de zonen van de bergen
een lichtstraal verschijnt aan de horizon
en ontluikt de hele wereld
Het is een licht
Dat in de Newroz-tijd komt

 

 

Hoop

Kurdistan
heerlijk land
land van mijn voorvaderen
die in de hemelen rusten.

Prachtig land van mijn vader
land waar mijn moeder het daglicht zag
en waar al mijn broers gewoond hebben -
wat was hun leven een lijdensweg!
Land waar ik mijn jeugd heb doorgebracht
zonder hoop op bevrijding
het lot was mij goedgezind
dat bracht mij naar Frankrijk

Kurdistan, Kurdistan
wees geduldig als altijd!
Zou ik je ellende kunnen vergeten?

Jij
geliefd land waar ik thuishoor
ik voel jouw lijden
als een vervaarlijke wond in mijn borst
een beet die me kwelt en pijnigt
en vijanden zijn overal.
Ze komen, ze komen plotseling met wolventanden
rukken ze stukken vlees uit mij.
Ik bloed.
Levenden martelen lijkt hun niet genoeg
ze schenden zelfs de graven
overal liggen de verscheurde lichamen.

Kurdistan, Kurdistan
wees waakzaam als altijd
laat je hoop niet varen!
Een van je zonen is in Frankrijk.